Z pozycji doświadczonego psychoanalityka autorka wysuwa postulat modyfikacji wychowania, które powinno polegać na respektowaniu praw dziecka, na wpajaniu mu zasad i ideałów poprzez własne postępowanie (dawanie przykładu). Pisze ona, że dzieci, które darzy się szacunkiem, uczą się szacunku. Dzieci,
Zależność małego dziecka od rodziców, jego zaufanie do nich, jego potrzeba otrzymywania i dawania miłości nie mają granic. Zdradę tej tęsknoty, wykorzystywanie zależności i zaufania dziecka - czyli to, co powszechnie nazywa się wychowaniem - Alice Milier potępia jako działanie przestępcze,
Książka porusza temat wykorzystywania dziecka przez dorosłych i cierpienia spowodowanego wyparciem urazów z dzieciństwa. Alice Miller jest przekonana,że jej odkrycia,pomimo ich tragicznego aspektu,niosą optymistyczne przesłanie,ponieważ otwierają drzwi do świadomości i budząc na nowo rzeczywistość
